Als je hier al geraakt bent, is de kans groot dat je al wist van mijn “nieuwe” reisplannen. Intussen zijn we, na mijn motortrip naar Schotland, wel alweer 2 jaar verder.
Ik schat dat de vraag waar mijn volgende motorvakantie heen ging geen week na mijn terugkomst uit Schotland voor de eerste keer gesteld werd.
Goh, zei ik, daar moet ik toch eens over nadenken …
Ierland kwam in gedachten omdat de bende motorrijders waar ik de vorige reis mee in contact kwam er zo lyrisch over was. Frankrijk was de volgende mogelijkheid en meer specifiek Normandië omdat die streek me enorm aangenaam verrast had toen we er met het gezin en oma naartoe zijn geweest. Van de Algarve in Portugal had ik als motorreisbestemming ook al veel positiefs gehoord. Een pluspunt zou dan vooral zijn dat ik geen regenpak zou nodig hebben, droomde ik al.
Maar na alle virtuele omzwervingen qua vakantiebestemmingen bleek er toch eentje het hardst van allemaal te roepen … Scandinavië.
Zoals velen eerder aangevat als: ik rij naar de Noordkaap en weer terug, maar gaandeweg gegroeid tot een redelijk uit de kluiten gewassen roadtrip mag ik zeggen.
Hoe meer ik fora bezocht en me inlas, hoe meer ik besefte dat louter naar de Noordkaap en terug rijden zonde zou zijn. Er is zoveel meer te zien dan in het beste geval een niet in de mist gehuld (of verhuld) monument dat het uiterste, per weg te bereiken, stukje Europees vasteland aanduidt. Er is namelijk ook nog de echte Noordkaap maar die is enkel te voet bereikbaar en kost je een goede halve dag extra. Je kan het al raden waar ik hiermee naartoe wil … ik ga die hike dus niet doen :). Ik neem genoegen met de gemakkelijke Noordkaap, niet zomaar of uit luiheid maar omwille van het compromis.
Als je veel wil rijden en zien moet je nu eenmaal compromissen maken. Hoewel ik in totaal 27 dagen op “sjok” zal zijn, moet er toch zo’n kleine 8500km gereden worden en laten we zeggen dat niet overal autosnelwegsnelheden gehaald kunnen worden :). Als je dan nog in rekening neemt dat er ook heel wat veerboten te nemen zijn, die ook nog eens de nodige tijd opslorpen, weet je al dat er wat pittige dagen zullen tussenzitten als je ook nog eens af en toe wilt stoppen en genieten van het uitzicht.
En dat laatste, dat moet wat mij betreft. Ik heb het indertijd in Schotland ook bewust zo ingepland dat het niet enkel rijden was op een dag, maar ook genieten en een beetje tot rust komen want het moet tenslotte toch nog een vakantie blijven.
Na haast een jaar van inlezen, bezienswaardigheden kiezen en vooral schrappen, overnachtingen boeken, geklooi met routes maken en hermaken, maar vooral veel plezier hebben in het plannen is het dus bijna zover.
Woensdag 2 juli vertrekt den deze dus terug voor een solotrip. Deze keer richting Scandinavië. Alle details hoop ik weer bij te houden in een blog, net zoals ik dat voor mijn reis naar Schotland heb gedaan. Om het toch al een beetje concreet te maken kan ik alvast verklappen dat het met de ferry eerst van Kiel naar Gothenburg gaat, waarna ik met een redelijk strak tempo door Zweden zal omhoogrijden. Het enige “folieke” wat ik me permitteer is een extra halve lus in Zweden die de Wildemansroute heet. Een stuk van deze route wordt maar sneeuwvrij gemaakt begin juni, dat belooft. De lokroep van zo’n beperkt via de weg bereikbaar stukje Zweden was dus te sterk om te negeren. Vervolgens gaat het in vrij strakke lijn richting Noordkaap, met nog een snelle passage in Finland.
Eenmaal de Noordkaap aangedaan mag het echt interessant worden en volg ik voornamelijk de kustlijn van Noorwegen en doe ik Senja, de Vesteralen en de Lofoten aan. Vele fjorden en toeristische routes later steek ik in Kristiansand over naar Denemarken om daar nog een dag de kustlijn af te rijden richting Duitsland, vooraleer de snuit weer richting Houthalen wordt gericht.
De 2 weken die me nu nog resten zullen, naast werken, vooral gevuld worden met de laatste boodschapjes doen, onderhoud te laten plegen op de motor, nieuw schoeisel te laten voorzien onder diezelfde motor, de bepakking en gewichtsverdeling finetunen EN nog wat klusjes schrappen van het lijstje dat vrouwlief voor me gemaakt heeft :).
En dat laatste doe ik met alle liefde want ik besef dat het niet iedereen gegeven is, zo haast een maand de schup afkuisen om zijn/haar/hun hobby of dromen te beleven terwijl het dagelijkse leven gewoon doorgaat voor degenen die achterblijven. Alvast vanuit de grond van mijn hart, een dikke merci lieve schatten.