Ik ga het al direct verraden … Ik ben tot op de Noordkaap geraakt. Hoe? Dat lees je hieronder.
De dagelijkse ochtendroutine ken je al als je mijn vorige posts gelezen hebt, onnodig te herhalen dus.
Ik draai luttele kilometers na mijn vertrek terug de oude bekende E45 op. Het rustige landschap verandert al snel in ruigere omgeving met hoge rotswanden en kronkelwegjes die me naar Alta zullen brengen. Ik vind het landschap veel meer variëren ten opzichte van Zweden of Finland. Dat belooft…
Op een kilometer of 20 van Alta stop ik ook nog even aan een rivier om even van het uitzicht te genieten en wat van mijn thee te drinken.
Ik vervolg mijn route en in Alta kom ik dan via wat wegjes doorheen woonwijken tot aan mijn enige geplande stop daar: de Kathedraal van het Noorderlicht. Een moderne kathedraal die volledig bekleed is met titanium dat het Noorderlicht mooi zou moeten weerkaatsen maar om dat te zien moet ik in een ander seizoen terugkomen.
Ik ga naar binnen en betaal een 6-tal euro voor een ticketje. Schappelijk, niet ? Ook vanbinnen vind ik het best wel een geslaagd bouwwerk.
Eens buiten blijkt wat een geweldig gevoel voor timing ik heb, er stopt namelijk net een bus waaruit 50 man stroomt die enthousiast met de smartphone in de lucht voor Jan en alleman doorlopen. Die bende ben ik weer mooi voor geweest.
Ik vervolg mijn tocht richting Kvalsund. Onderweg volg ik een hele tijd de Goahtemuorjohkarivier, een naam die ik jullie niet wil onthouden.
Tegen de middag kom in in Kvalsund aan, maar niet vooraleer ik bovenop een plateau nog even een fotootje of 2 maak.
Ik ga de shop binnen bij een benzinestation en kan iets later smikkelen van een soort hotdog.
Op de parking praat ik nog even met een Zwitser die net met de motor van de Noordkaap komt en me weet te vertellen dat het er droog maar grauw is. Niet erg denk ik, nog tijd genoeg om beter weer te krijgen daar. Ik laad de route richting Honningsvag, waar ik zal slapen, en ga weer op pad.
Onderweg doe ik nog het Storberget viewpoint aan wat ook een streling voor het oog is.
En daarna rij ik nog iets verder offroad naar de Russelvbrug waar ik me toch maar niet aan een oversteek waag.
Onderweg kom ik hordes motorrijders tegen en moet ik op een moment ook dichtgooien voor eentje die zijn inhaalmanoeuvre verkeerd inschat maar iedereen steekt goedgezind de hand of een duim op. Precies of ze met dat laatste willen zeggen: dik ok waar jij naartoe rijdt.
Wat ik hier dikwijls tegenkom zijn torentjes stenen, initieel bedoeld om wandelroutes aan te geven. Tegenwoordig worden ze lukraak door Jan en alleman gemaakt en hebben ze hun initiële betekenis wat verloren. Er zitten er echter genoeg die sporen van knappe stapelkunsten vertonen…
Het valt me op dat afstanden afleggen hier merkelijk langer duurt dan in Zweden. Je komt al wat meer dorpskernen tegen en je mag sowieso al minder snel rijden, voorlopig is dat niet erg want de wegjes zijn op momenten best uitdagend. Niet dat ze heel slecht zijn maar kwalitatief toch veel minder dan in Zweden, veel smaller ook, veel drukker verkeer en ook veel scherpere bochten maken dat het tempo er wat uitgaat. Langs de andere kant krijg je dan ook net iets meer tijd om de omgeving in je op te nemen. Ik hoop dat ik mijn timings haal de rest van de reis :). Vandaag had ik met opzet maar een dikke 300km ingepland om te testen wat het zou geven op Noorse bodem maar er komen nog veel pittiger dagen in Noorwegen.
Onderweg naar Honningsvag doe ik nog wat sightseeing, praat ik met een Duitser die met de camper onderweg is en mijn trip ‘Supergeil!’ vindt en doe ik ook nog wat tunnels waarvan de langste de Noordkaaptunnel heet en een kleine 7km lang is. Wel speciaal is dat er een lichte mist hing in de tunnel, niet van uitlaatgassen maar echte mist. In de tunnel ging het eerst stijl bergaf en daarna weer bergop. De temperatuur daalde tijdens die afdaling ook nog eens naar 8°C, driewerf hoera voor handvat- en zadelverwarming :).
Eens aangekomen in Honningsvag rijd ik onmiddellijk naar mijn slaapplek, ik moet namelijk al een hele tijd naar het toilet. Terwijl ik de stijle heuvel oprij die ernaartoe leidt zie ik een oudere man aan het appartement staan. Ik stop en hij komt naar me toe en vraagt of ik de andere huurder ben. Oei denk ik, moet ik misschien de ruimte delen ? Gelukkig niet, ik zag het niet onmiddellijk maar de woning huist 2 appartementjes.
De man in kwestie blijkt een Engelsman te zijn die al maanden onderweg is met de motor. Haast heel Europa heeft ie gedaan met halverwege nog ergens een uitstap naar Ijsland, ook met de motor. Even niks anders te doen, grapte ie. Hij vraagt me of ik nog naar de Noordkaap moet en zo ja dat ik dan best een paar uurtjes wacht want het was er net heel winderig. Het overcommerciële touristcenter interesseert me toch voor geen meter dus dat dat gesloten zou zijn vind ik niet erg. Het is daarenboven nog eens 27 euro extra betalen bovenop de bijna 5 euro die je mag betalen voor parking en de haast 1,5 euro die je mag betalen om van de parking het terrein op te wandelen. Je leest het goed :). Ze afficheren beide prijzen maar je kan ze toch niet afzonderlijk betalen, straf he.
Ik dank de man voor zijn raad en ga snel dat hoogdringende toiletbezoek doen. Ik gooi alle bagage van de moto naar binnen en kleed me om. Ik heb besloten nu al iets te gaan eten en dan op het gemakje naar de Noordkaap zelf te rijden, een blik op de webcam van de locatie toonde dat het er trouwens nog ellendig druk was.
Op naar NOR, een gezellig restaurantje in het centrum waar men mij vriendelijk ontving en volgende lekkernijen kon voorschotelen. Een soepje en wat krab.
Hierna terug naar het appartement waar ik me weer omkleedde in motortenue en wou vertrekken. How Somers, eerst dat slot afdoen dacht ik toen de motor niet achteruit wilde rollen. Hier had ik al bijna schoon gestaan met verbogen spaken als ik nog wat verder duwde.
De Noordkaap is maar 34 km van de slaapplaats verwijderd en zou maar een kleine 40 minuten rijden mogen zijn. Echter had de wind intussen weer enorm aangetrokken en was enige voorzichtigheid toch geboden, je merkt dat je kalmaan moet doen als de locals dat ook doen. Het werden dus dik 50 minuten wat nog niet zo erg is want het is een prachtige rit.
Stel je er niet teveel van voor, van die Noordkaap, het is een toeristenval als een ander. De echte Noordkaap kan je niet per wagen bereiken en kost je nog een wandeling van 9km enkel. Hier zie je in de verte de echte Noordkaap trouwens, heb ik je weer mooi de reis bespaard, graag gedaan. Zou dat trouwens geen concept zijn: I travel so you don’t have to.
Eens aangekomen betaal ik voorgenoemde prijzen voor het voorrecht te mogen parkeren (5u max zegt het meisje op boze toon) en het voorrecht om te mogen wandelen op het terrein. Er staat een enorm gure wind en het is er eigenlijk niet plezant om te zijn op dat moment maar ik verbijt de kou en maak toch wat plaatjes en vraag aan een vriendelijke motorrijder er ook eentje van mij te nemen.
Ook hier vind je her en der torentjes van stenen, ik kom een klein bouwwerk tegen en draag letterlijk mijn steentje bij.
Ik ga maar snel terug naar de parking want ik ben er geweest en het is goed voor mij, zeker in deze omstandigheden. Ellendig koud is het en er is belachelijk veel volk.
Onderweg terug beukt de wind er opnieuw hard in, 2 Tsjechen zijn blijkbaar uit beter hout dan mij gesneden en razen mij en mijn voorliggers voorbij. Wat later zie ik ze op een rustpunt foto’s staan maken en denk er het mijne van.
Terug in het appartement bel ik nog even naar het thuisfront. Daar weten ze me te vertellen dat het morgen lekker warm wordt in België en dat ze bij oma gaan BBQ’en. Ik ben blij voor hen maar zal, als ik kan, proberen morgen hun te evenaren qua menu :). Tijd voor een hete douche, de koude is echt in mijn botten gekropen. Eens uit de douche ga ik door de kasten van deze airbnb en vind een cafetière. Awel sè, nog eens een ouderwets gemaakte koffie met daar de reep ‘Choklad’ bij die ik onlangs in Zweden kocht gaan smaken terwijl ik deze post afrond.
Tot morgen!