Nee, niet van het type waar ge uw auto boven zet om inspectie te doen 🙂 maar watervallen. Er staan er een paar op het programma vandaag. Ik zit hier nu te schrijven en heb voor de eerste keer sinds lang weer regen gezien en gevoeld. Beetje jammer dat ik na een dag van temperaturen tussen de 22 en 30 graden net nu die regen moet krijgen terwijl ik een berg was te drogen heb. Dat werkt niet zo goed, vochtige lucht en drogen. Aangezien ik morgen toch graag 1 droog setje ondergoed zou hebben om aan te doen zit ik hier één oog op mijn scherm te houden en het andere op de constructie boven het fornuis die ik gemaakt heb om toch iets droog te krijgen zonder dat ik de boel hier in lichterlaaie zet.
Ik ben deze nacht een paar keer wakker geweest, eens om mijn deken te zoeken en een andere keer om mijn kussen te zoeken. Om 6u30 besluit ik dat ik genoeg geslapen heb. Ik heb ook een kwaliteitsvolle nachtrust achter de rug en voel me uitgeslapen. In de sanitaire blok zie ik echter dat mijn gezicht wel nog heel moe is. Eens klets water erin en het staat weer heel wat strakker.
Er is nog niet veel activiteit op de camping. Een enkeling staat zijn afwas te doen en de Nederlander waar ik gisteren een praatje mee gedaan heb zit te mediteren.
Na het inpakken borstel ik het hutje nog uit en ga er met nat door vooraleer ik de motor van het heuveltje laat achteruitlopen en start. Ik rij onmiddellijk naar de Spar een paar kilometer verder. Ik koop wat ijskoffie en een paar koeken. Met zo’n energiedip als die van gisteren vangen ze mij vandaag niet meer, denk ik.
Onderweg naar mijn eerste stop, de Likholefossen (nie lachen), spot ik een prachtige waterval. Er is echter geen mogelijkheid om er even te stoppen en te gapen. Ik denk bij mezelf dat als ze hier deze waterval al niet de moeite vinden om een parking aan te leggen, dan moet die waar ik naartoe ga wel helemaal top zijn. Hier kon ik wel nog even voor stoppen.
Wat verder kom ik aan op de parking van Likholefossen. Ik parkeer de motor langs een camper zonder Poolse nummerplaat en wandel het paadje af met de koffie en koeken onder de arm. Ik zet me op een steen om even te kijken en te eten. Daarna pas zie ik de brug die naar een wandelpad leidt van wel 13 kilometer lang die je langs de rivier meeneemt.
Ikke niet gedaan, die 13 kilometer, maar dat had je vermoedelijk al geraden. Ik moet namelijk doordoen. Volgende stop is Tornesstolen viewpoint en bronnen. Die bronnen slaat op een kunstwerk in de vorm van een pomp maar dat is me ook te ver wandelen, ik heb nog veel te rijden en te zien.
En rijden, dat heb ik vandaag vooral gedaan. In tegenstelling tot vorige dagen was ik precies alleen onderweg, toch vooral voormiddag. Een heel lang stuk weg bracht me van het water naar de bergen en weer terug. Ik heb dan ook niet zoveel stops gedaan en ervan genoten dat ik de weg bijna voor mij alleen had. En die weg bracht me iets verderop naar Utsikten. Vanaf dit bouwsel had je een mooi uitzicht op de bergen en de vallei. En de slingerwegjes op een van de foto’s hieronder brachten je naar die vallei met geweldige haarspeldbochten.
Een heerlijk stuk asfalt brengt me langs het Svaerafjord naar de eerste ferry van de dag.
Vanop een afstand zie ik de ferry al naar mijn kant varen.
Wanneer ik aankom staan er 2 rijen auto’s met hun snuit naar de andere kant en 2 rijen auto’s met hun snuit naar me toe. Deze ferry doet 2 stops en dan lossen ze dat zo op. Ik mag me draaien op de ferry en ook achterstevoren gaan staan, tenminste toch als ik naar Vangsnes wil, en dat wil ik.
Wat is dat immens groot, dat Svaerafjord waar we over varen, moeilijk voor te stellen. De foto vanop de ferry doet het geen eer aan.
En ook op deze ferry weer een laadstekker die thuis niet past.
Zo elektrisch varen blijft een zaligheid vind ik, haast geruisloos gaan we over het water. Ik zie intussen iets op de bodem van de ferry, mijn handjes jeuken maar ik blijf er toch maar vanaf.
Voor wie het zich afvroeg, ik rij vandaag een stuk van de Hardanger route. Ik doe hem niet helemaal omdat ie alle kanten opgaat en ik wil voornamelijk zuidwaarts. Ik sla her en der ook wat stops over die erop liggen.
Na het verlaten van de ferry reed ik verder door en viel me in Hopperstad iets op in mijn rechterooghoek. Ik draai terug en via wat zijweggetjes kom ik erop uit. Ik heb er al een gezien maar deze is toch ook wel heel mooi vind ik.
Voor wie in het begin van deze post aan het lachen was met mijn onderbroek boven het fornuis. Het is wel al droog intussen he !
Vele kilometers weg van de kerk wordt het 13u30 en is het al 29°C. Het is tijd om wat achter de kiezen te steken en een wat langer pauze te nemen. Dat doe ik ook in de Yx op de route. Ik nuttig wat in de gekoelde zitruimte en kan er weer tegen.
Helemaal opgeladen vertrek ik naar Skjervfossen, weeral een waterval. Het uitzicht vanop het platform doet dat ding geen eer aan vind ik en ik ga een paar haarspeldbochten, wat anders, naar beneden om het vanuit een andere hoek te bewonderen.
Terug op weg en om 15u sta ik op Kvandal viewpoint nadat ik met een Marc Marquez actie op de smalle weggetjes nog een vrachtwagen heb weten verschalken. Het is een leuk parkje met uitzicht op het Fjord bij de ferrykaai.
Een half uurtje later stop ik weeral bij de volgende, Tyrvefjora. Dit is eigenlijk een strandje maar valt weer op door zijn openbare toiletten.
Ik zie daar ook ineens hoe mensen hun lege vuilbakken meenemen die ze langs de hoofdweg plaatsen. De vuilkar rijdt hier niet elke straatje in blijkbaar.
Volgende aan de beurt is Steinstoberget. Een tof uitkijkpunt waar een Nederlander me spontaan aanbiedt om een foto van me te maken.
Ik heb nog één stop te doen en dan zijn ze op voor vandaag. De Steindalsfossen. Super toeristisch, dat zag ik al van ver met hun shops. Er is ook een hoop volk en ze lossen er nog meer per toeristenbus. Snel een foto en dan weer weg.
Het is intussen ferrytijd geworden en ik moet me reppen. Met nog 5 kilometer slingerweg af te leggen zie ik de ferry al klaarliggen aan de kade. Shit denk ik, ik ga hem missen. De weg voor me is leeg en ik kan snelheid maken door de bochten af te snijden en de hele weg te gebruiken, er staan toch geen lijnen. Op 2 kilometer komt de sliert wagens me tegemoet die net van de ferry afgereden zijn. Dat wordt een nipte denk ik bij mezelf maar ik kom net op tijd aan om nog mee te mogen naar Jondal. Oef. Helaas zie ik achter me al letterlijk de bui hangen. De regen komt eraan.
Ik kan toch nog droog de kampplaats bereiken en ga zoals gevraagd aanbellen aan het huis van de eigenaars. Niemand doet open. Ik ga terug naar het service gebouw waar de motor staat om de telefoonnummer van de eigenares te zoeken. Intussen steekt haar man zijn hoofd uit de stal waar hij de koeien aan het melken is en vuurt de enige 3 woorden Engels op me af die hij kent. You, stay en here. Gelukkig komt niet veel later zijn vrouw aangereden en ze helpt me verder. Hut nr 4 is van mij. Een wasmachine heeft ze niet ter beschikking en een droogkast al helemaal niet en zoals je in het begin kon lezen is de lucht dankzij de regen te vochtig om alles aan de waslijn in het servicehuis te drogen.
Om het verhaal compleet te maken,ik heb noedels gegeten wegens geen zin om fel mijn best te doen. Echte campingkost dus. En nu ga ik me eindelijk douchen. Tot morgen !
PS: geen rode Nissan’s tegengekomen dus geen malheuren gedaan.