Na een tiental jaar mijn helm aan de haak gehangen te hebben ben ik sinds een goede 2 jaar terug rond aan het touren. Aangezien de jonge jaren, met supersports, toch al ver achter mij liggen en ik fysiek ook nogal een metamorfose heb ondergaan, ben ik sinds mijn herstart de wereld van de adventure tourers ingedoken.
Na de verstandige keuze om niet te zot terug te beginnen en dus voor een Suzuki DL650 gekozen, ook wel gekend als de V-Strom 650.
Hoe langer mijn ritten echter werden, hoe duidelijker het werd dat voor mijn postuur deze een tikkeltje te klein uitviel.
Hoewel ik nog geen concrete plannen had voor een vervanger had ik me toch maar eens ingeschreven voor een BMW testdag…
Niet veel weken later was de bestelbon voor een BMW R1250 GSA ondertekend want manlief wat reed dat comfortabel :).
Stilletjes aan begon ik te dromen van wat langere trips, je weet wel 3 dagen eropuit ofzo. Tijdens de coronaperiode had ik al wat meer tijd om onderzoek te doen en kwam ik na het lezen van een motortijdschriftartikel op deze uit: https://www.northcoast500.com .
Hoe meer ik deze bekeek hoe meer ik em wilde rijden, de iconische NC500. 500 mijl lang, 516 om precies te zijn maar dat bekt niet zo lekker, rijden langs de Schotse noordkust.
Zo ziet de NC500 er uit:
Stilletjes aan de route ontleed in dagtrips om zo de cirkel rond te maken tot ik bij toeval the Isle of Skye ontdekte…
Zou ik ? Jawel hoor, hetgeen ik erover opzocht overtuigde me meer en meer om dit eiland er bij te nemen op mijn Schotland trip. Een kleine concessie wat dat ik de hele NC500 niet rond zou kunnen maken maar dit leek te mooi om te laten liggen als ik toch in de buurt was. Hoe de trip er volledig uitziet ontdek je gaandeweg als je mijn posts leest :).
Mijn onderzoek had uitgewezen dat de NC500 dikwijls single tracks bevatte, stukken weg waar geen 2 voertuigen konden kruisen. Dit zou in het hoogseizoen vergeven zijn van de campers en bijgevolg onvermijdelijk aanschuiven betekenen.
Met het contacteren van organisaties die NC500 trips aanboden leerde ik al rap dat men hier niet kon boeken buiten het hoogseizoen, voornamelijk omdat het weer dan zo goed als zeker barslecht zou zijn en dat niet alle overnachtingsacommodaties dan al open zouden zijn.
Maanden planning en reserveren later, overnachtingen en ferries, lag het vast. 11 april 2023 werd de startdatum van mijn eerste grote motorreis, alleen. De enige ervaring die ik totgnogtoe had dateerde van een kleine 20 jaar geleden toen ik met collega Marc een 3-daagse naar het Zwarte Woud had ondernomen.
Ready 2 go
4 iteraties bagage inpakken verder lijkt de checklist volledig afgevinkt. Sh**, nog een paar schoenen dat erbij moet. Iteratie 5 dan maar, wat er nu niet in zit blijft thuis.
Nog snel tanken en de gps erop, doucheke doen en de zetel op. Helaas is het weerbericht omgeslaan en zal ik in de regen de baan op gaan. Onderstaande zonnige foto zit er deze keer misschien niet in, toch ga ik zonder tegenzin ;).