We zijn intussen eind december. Kerst staat voor de deur maar dit stukje moet nog geschreven.
Best veel tijd heb ik er voor nodig gehad, al dat beeldmateriaal doornemen, links en rechts wat herwerken en daarenboven verdorie veel schrijffouten uit mijn blogposts halen. Foutloos zal het nu nog niet zijn maar ik neem er genoegen mee.
Wat een trip is het me geweest. Exact 8399 kilometer van oprit tot oprit. Een dikke 500 liter benzine moet ik verbrand hebben. De motor heeft intussen wel een onderhoudsbeurt gehad maar geen nieuwe banden, die zijn nog altijd helemaal op. Ik heb dus na mijn reis ook niet noemenswaardig veel kilometers meer gereden.
Helemaal niet omdat ik het motorrijden beu ben maar omdat het werk- en privéleven het gewoon even niet toe laten.
Ik moet heel eerlijk toegeven dat met heel mijn eigen verhaal terug te lezen en met het beeldmateriaal bezig te zijn er toch geregeld momenten zijn geweest van: dedju, heb ik dat ook gezien, ben ik daar ook geweest? Het is ook wel heel veel dat je te verwerken krijgt op 27 dagen. Ik ben best wel ambitieus geweest bij het plannen van mijn trip maar heb het tijdens de trip zelden zo ervaren, al waren er dagen bij dat ik dik 12u onderweg geweest ben.
Een fantastische reis was het met weinig ‘slechte’ momenten. Alles is relatief, zo ook de calvarietocht op het einde van de Wildenmansroute of het frequente natte pak. Dat natte pak kwam trouwens evenveel keren van de regen als van het zweten. Ik heb namelijk in Noorwegen de hittegolf van 2025 mogen ervaren. Of hoe het soms toch allemaal afhangt van het toeval. Initieel was de reis namelijk gepland in juni maar omdat ik dan moeilijk tijdig zou terugraken voor zoonlief zijn proclamatie werd het juli. In juni was heel Scandinavië volledig verregend en was het bijlange zo plezant niet geweest.
Ik heb kunnen genieten van afwisselende landschappen, super kwaliteitsvolle wegen maar ook van de minder kwaliteitsvollen wegen. Ik heb bovenal kunnen genieten van magnifieke landschappen. Ik heb vriendelijke locals ontmoet die niet altijd even open waren maar toch altijd heel behulpzaam waren wanneer het nodig was. Ik heb fantastische gesprekken gehad met vooral andere motorrijders die ook de tijd van hun leven beleefden in Scandinavië. Het viel me wel op dat ik gedurende de reis niet zo heel veel Belgen ben tegengekomen ondanks de verwoede pogingen van televisiereclames om ons Belgenvolk naar daar te lokken.
Ik kan het echter iedereen aanraden, Scandinavië bezoeken. Zelfs al blijf je in de zuidelijke delen, je zal er volgens mij van genieten.
Ik heb me intussen wel bedacht dat ik dezelfde trip nooit met de auto zou doen op die tijd. Ik heb het ook dikwijls gedacht terwijl ik de files aan de ferries voorbijstak maar vooral wanneer ik achteraf de verhalen hoorde van reizigers die er soms dik een halve dag mee verloren. Ik ben er ook rotsvast van overtuigd dat je met de wagen ook nooit dezelfde beleving zou hebben als op de motor. De wind voelen, de regen op je helm horen tikken, de zon voelen branden … je zit er echt middenin en de beleving is compleet op de motor.
Waarheen gaat de volgende reis, de vraag die velen me al gesteld hebben. De locaties die ik genoemd heb in de proloog zijn nog altijd een optie maar er is er nog eentje die hoog op het verlanglijstje is komen te staan …
Je komt ongetwijfeld nog te weten wat het geworden is :).
Rest me vooral nog vrouw- en zoonlief te bedanken … zonder hun steun was dit allemaal niet mogelijk geweest.